De Italiaanse keuken is door de Unesco erkend als immaterieel cultureel erfgoed. Dat is terecht maar betekent het ook echt iets?
Ik denk dat vele landelijke en regionale keukens die erkenning verdienen maar dat zou de betekenis ervan niet echt ten goede komen.
Maar even positief: Italianen houden van hun producten en gaan er zorgvuldig mee om en bovendien heeft de maaltijd in hun dagelijkse leven nog altijd een heel voorname plaats, zowel culinair als sociaal en dat verdient respect en navolging.
Ik kan me heel goed voorstellen dat Italianen zich ontzettend moeten ergeren aan wat in de rest van de wereld als pizza wordt verkocht en de pastagerechten die bijna altijd bedolven worden onder kaas die in Italië onbekend is. In die zin is de erkenning wel terecht.
Maar de moeder aller Europese keukens blijft voor mij wel de Franse keuken al moet daar meteen bij vermeld worden dat deze ook wel schatplichtig is aan de Italiaanse maar dat is ze evengoed voor andere nationale keukens. Dat is voor mij juist de reden dat ze de moeder aller Europese keukens is, een synthese van vele regionale keukens in Frankrijk en Europa.
Reacties